سپس خداوند براى تقويت قلب پيامبر ص به او اطمينان مىدهد كه در برابر استهزاء كنندگان از وى حمايت مىكند ، مىفرمايد . « ما شر استهزاء كنندگان را از تو دفع كرديم » ( * ( إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ ) * ) . ذكر اين جمله به صورت « فعل ماضى » با اينكه مربوط به آينده است ظاهرا اشاره بر حتمى بودن اين حمايت است ، يعنى بطور مسلم ما شر آنها را از تو دفع خواهيم كرد ، و اين مساله اى است حتمى و تمام شده . البته بعضى از مفسران ، حديثى نقل كرده‌اند ، كه شش گروه ( يا كمتر ) هر كدام به نوعى پيامبر ص را به باد استهزاء مىگرفتند و هر گاه او به دعوت برمىخاست ، با سخنان خود تلاش مىكردند كه مردم از اطراف وى متفرق شوند ، ولى خداوند هر يك از آنها را به بلائى مبتلا ساخت و آن چنان در خود فرو رفتند كه پيامبر را فراموش كردند ( شرح ابتلاى آنها در بعضى از تفاسير آمده است ) . سپس « مستهزءين » را چنين توصيف مىكند : « آنها كسانى هستند كه با خدا معبود ديگرى قرار مىدهند ، ولى به زودى از نتيجه شوم كار خود آگاه خواهند شد » ( * ( الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّه إِلهاً آخَرَ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ) * ) . ممكن است اين تعبير اشاره به آن باشد كه اينها كسانى هستند كه افكار و اعمالشان خود مسخره است ، چرا كه آن قدر نادانند كه در برابر خداوندى كه آفريننده جهان هستى است معبودى از سنگ و چوب تراشيده‌اند ، با اين حال مىخواهند تو را استهزاء كنند ! بار ديگر به عنوان دلدارى و تقويت هر چه بيشتر روحيه پيامبر ص اضافه مىكند : « ما مىدانيم كه سخنان آنها سينه تو را تنگ و ناراحت مىسازد »